حوا سپید

هر چه آگاه تر . گم راه تر

یکی نیست بگه مگه مجبوری با این وضع بینیویسی . اما اگر پتج تا انسان خوب تو دنیا یاشه یکیش منم. اگر شیش تا باشه من دیگه نیستم . رو من حساب نکنید .

+ نوشته شده در شنبه نوزدهم اردیبهشت 1388ساعت 1:16 بعد از ظهر توسط حوا |

به نارنج های بر سر درخت مانده
قسم
که کلاغان همتایم
سالهاست
رفته اند
و این واژگان
غار غار کلاغی است
که بر بام خانه ای
جا مانده .

صفحه نخست
پست الکترونیک
آرشیو وبلاگ

پیوندهای روزانه