رفتیم پارک و پا به پای دخترو دویدیم و بازی کردیم ، دخترک بازیش تمومی نداشت و ما خسته و ناتوان می خزیدیم روی زمین و او همچنان شاد و سر حال آواز میخوند و از سرسره بالا و پایین می رفت .

پ.ن :  این چند روزه  که من و ادم تو خونه بودیم   دایم  به اینترنت  وصل بودیم و   دیگه مطمئن شدیم که اعتیاد به کامپیوتر و اینتر نت  در ما به طور رسمی  شکل گرفته . هر وقت من  میام سراغ کامپیوتر ادم میگه :  باز رفتی سر منقل ؟

حالا خودش از من بدتره ها !  یه بازی آن لاین  پیدا کرده که بیچاره مون کنه باهاش .

با ما نگردین . از ما گفتن . دیدین که حتی جون نداشتیم دنبال بچه بدویم. اونقدر که تنبل شدیم . ولی این حرفها  حرفهای پا منقلی نیست  . کاملا جدی است و اعتیاد به نت  بد چیزی است لامذهب .